Geen antwoord op vragen.
Geen warm onthaal.
Geen glamour of glitter.
Geen man van staal.

Geen aangekleed voetstuk.
Geen pracht, geen praal.
Geen neonreclame.
Geen bliksemstraal.

Geen vuurwerk, geen kernbom.
Alleen maar een ster,
die mensen de weg wijst
van toen tot dusver.

door Fiet van Beek

Advertenties

Zo in de donkere tijd aan het einde van jaar is een mens snel geneigd melancholisch te worden. Achteromkijken naar het afgelopen jaar: alles wat je overkomen is aan goede en minder goede zaken. Eén van de conclusies kan dan zijn: vroeger was alles beter: meer solidariteit, betere werkomstandigheden, gelukkiger en minder problemen. Ach ja, in de tijd van onze grootmoeders was het leven niet zo jachtig, alles ging meer in harmonie, men had meer tijd… voor alles.

Maar als paus Franciscus het Europees Parlement Europa vergelijkt met het beeld van een oude afgetobde oma uit wie alle levenslust verdwenen is kantelt het beeld zoals hierboven geschetst radicaal. paus Europees ParlementAanstaande zondag begint voor christenen de Adventstijd. Tijd van bezinning, beschouwing en het je voorbereiden op het aanstaande Kerstfeest. Kerstfeest: het feest van de geboorte van Jezus Christus; herinnering voor mensen dat God zijn verbond en zijn beloften van heil aan mensen niet vergeten is. Een nieuwe wereld is begonnen. Een wereld waarin gerechtigheid en vrede zullen regeren. En wij worden opgeroepen daar aan te werken. Maar voor Europa lijken (nog) steeds andere dingen belangrijker: technocratie en bureaucratie. Een wereld waarin mensenlevens worden uitgedrukt in geld en ‘economisch instrument’. De paus wijst de parlementariërs, en dus ook ons, om mensen hun ‘transcendente waardigheid’ weer terug te geven. Want ‘wie God vergeet en Hem niet de eer geeft, schept een voedingsbodem voor onrecht en geweld. Europa dreigt haar ziel te verliezen wanneer zij hiervoor geen oog heeft.

Het zijn woorden van de paus. Laten wij allen, als christenen  in deze Adventstijd ons ook bezinnen op deze waarschuwing. Want wij zijn allen inwoners van Europa. Wij vormen Europa.

Onze toekomst

hebt Gij een gezicht gegeven

en onszelf een nieuwe naam.

Naar Christus mogen wij heten,

Hij is onze deur naar morgen.

Dat wij die met liefde openen

voor elkaar, voor onze kinderen.

++

Geef ons het vertrouwen

op uw liefde te koersen,

wie na ons komen voor te gaan,

verankerd in het geloof

van uw lieve Zoon,

bezield door de hoop

die ook Hem gaande hield.

Star In The East

Dan zult Gij ons niet ontbreken,

ook als de weg is opgebroken,

ook als de adem stokt.

Sytze de Vries

En ja, daar is ie dan: het woord van het jaar: ‘selfie’ of zoals Kees van Kooten het Nederlands equivalent de ‘otofoto’ daarvoor opperde, een prachtig mooi palindroom, een woord dat ze ook achterstevoren kunt lezen. Voor de digibeten onder u die vragen wat een selfie is, de volgende omschrijving: Een selfie is een gefotografeerd zelfportret, doorgaans gemaakt met een digitale camera, een smartphone of webcam, waarbij de foto is genomen door de persoon die erop afgebeeld staat. (Wikipedia). Gisteren hoorde ik een aantal mensen dat zichzelf meermalen zo had gefotografeerd. Ze vinden het een leuk tijdverdrijf om zichzelf zo in allerlei situaties te fotograferen en verscheidene mensen hebben tientallen selfies op hun toestel staan.het toekomende licht

Wat zegt het nou over de mensen als zo’n woord wordt verkozen tot het belangrijkste van 2013? Betekent dit dat mensen steeds meer met zichzelf bezig zijn en in hun eigen kleine universum, hun eigen wereldje, beroemd willen zijn? Dat mensen het zo belangrijk vinden om, wanneer ze die selfies op het net zetten, iedereen te laten zien waar ze zijn en in welke situatie zij verkeren? Kijk eens waar ik ben, wat ik doe, wat ik durf?

Als dat zo is, dat het de ultieme uitdrukking is van de ik-gerichtheid van mensen, dan staat dat wat mij betreft haaks op wat wij als christenen in deze dagen naar op weg zijn om te herdenken en vieren. Dat God juist voorbij ging aan zichzelf en juist het liefste wat Hij had, zijn Zoon Jezus Christus, naar deze aarde stuur en Hem aan ons overleverde. Een daad van zelfovergave die alle begrip te boven gaat. Voorbij het ik. Om het in hetzelfde begrippenkader te zetten: ‘God maakte van zichzelf een ‘unselfie’.

Het verhaal over Harrison Odjegba Okene, de Nigeriaanse kok die drie dagen onder water overleefde in een luchtbel nadat zijn schip gezonken was haalde eventjes de voorpagina’s van veel media. Wat lang niet alle media vermelden was dat deze man zich tijdens zijn duistere nachtmerrie staande hield door verzen uit psalm 54 tot 92 hardop te overdenken. Als een soort moderne Jona wist hij te overleven in de buik van zijn gezonken schip totdat er hulp kwam. Okene schreef dat hij de avond voor de ramp een sms’je kreeg van zijn vrouw met enkele woorden uit psalm 54 ‘de Heer bewaart mijn leven’.jona

In deze tijd van Advent waarin we als christenheid verwachten en ons opmaken om de komst van ‘de hoop van de wereld, Jezus Christus’ te herdenken, vind ik dit een mooi verhaal. Ondanks alles bleef deze scheepskok in de duisternis zich op de been met het licht wat het Woord van God mag zijn voor veel mensen. Immanuel ‘God is met ons’, ondanks alles mogen we hopen en vertrouwen op die belofte ook al lijkt het totaal niet naar uit te zien.

‘Hoe kan het zijn dat het geen nieuws is als er een dakloze oudere overlijdt, maar wel als de beurzen twee punten verliezen?’; met deze prikkelende uitspraak vestigt paus Franciscus de aandacht op wat hij noemt ‘de nieuwe tirannie van het ongebreidelde kapitalisme’. Is dit nieuw? Nee, de paus schaart zich in een lange rij van mensen en organisaties die deze problematiek aan de kaak stellen. Goedkope uitspraak; als je weet dat de (katholieke) kerk een uitermate rijk instituut is? Zo kun je elke oproep tot bezinning wel ‘kalt stellen’, maar ik vond het opmerkelijk dat de paus na deze oproep meteen liet collecteren voor hulp aan de door een natuurramp getroffen Filipijnen. En daarbij: met de wijzende vinger naar anderen wijst hij ook met drie vingers terug naar zich zelf.

Opmerkelijk vond ik ook dat de oproep werd gedaan tijdens een toespraak (een ‘Pauselijke Exhortatie’ oftewel een Pauselijke Aansporing) die de titel heeft ‘De vreugde van het evangelie’. ‘Iedere gedoopte is geroepen tot verkondiging van het Evangelie’ zo zegt de paus vervolgens. Iedere christen wordt dus opgeroepen om zich teweer te stellen tegen de tirannie van het ongebreidelde kapitalisme, ‘Die Tyranny verdrijven, die my mijn hert doorwondt.’ om het zo maar te zeggen. Het gaat zeker niet zonder slag of stoot, het snijdt diep in je eigen vlees, het zal niet alleen maar vreugde zijn waarmee we dit evangelie verkondigen en in praktijk brengen, want hoe het ook zij, dat ‘ongebreidelde kapitalisme’ brengt ons veel goeds.

Is het dan een goedbedoelde, maar niet realistische oproep die natuurlijk nooit iets teweeg zal brengen omdat de hele wereld zichzelf heeft overgeleverd aan dat kapitalisme? Nee, ook dat denk ik niet. Eerste AdventAanstaande zondag is het 1 december, en naast dat ik – zo de Here wil –  word bevestigd en intrede doe aan en in de Protestantse Gemeente Exloërmond, vieren we ook  – vooral – de Eerste Adventszondag. Advent, als christenen kijken we vol verwachting uit naar de komst van de Here Jezus in deze wereld. Wij geloven dat Hij de redding en bevrijding verkondigt aan mensen vast verstrikt in het web van de tijd. Zijn komst is een voorbode van Gods toekomende Koninkrijk. Een vrederijk dat aanstaande is en waaraan wij als volgelingen van die Christus aan mee moeten werken. Daartoe worden we opgeroepen.

De laatste negen jaar krijgt Nederland eenmaal per jaar een oprisping van naastenliefde in de vorm van het Glazen Huis (dit jaar in Enschede) waar 3 bekende dj’s voor 6 dagen worden opgesloten in het kader van de actie ‘Serious Request’. Serious Request 2012Zes dagen brengen zij die tijd afgezonderd door en doen ze aan vorm van vasten. Dit doen ze allemaal om zo veel mogelijk geld in te zamelen voor een goed doel. Het goede doel voor dit jaar is de bestrijding van de babysterfte, vooral in Afrika .

 

Geld inzamelen ter bestrijding van de babysterfte in de Adventstijd.

Toen ik er over nadacht kon ik onmogelijk de verbanden met de Adventstijd, zoals door christenen wereldwijd gevierd, niet zien.

In de Adventstijd denken christenen dat er juist een Baby voor hen naar de aarde kwam om hen te verlossen en te bevrijden. Deze Baby zal juist moeten sterven om ons te redden.

Hij vraagt niet om ons zes dagen op te sluiten en te vasten (overigens een nobele actie van de 3 dj’s), maar Hij stelt ons wel A Serious Request, een belangrijke vraag: ontsluit je hart voor Zijn boodschap en  bereidt je hele leven voor op Zijn komst!

Iedereen gezegende kerstdagen gewenst!