augustus 2014


Het was me het zomertje wel. Nee, nu bedoel ik niet die toch mooie zomermaanden… maar ik bedoel de situatie in de wereld: geweld in Syrië, Irak, Oekraïne, tussen Gaza (Hamas) en Israël, de ebolavirus-uitbraak in Afrika, onrust in Noord-Afrika en wat voor plaatsen die ik vergeten ben te noemen of niet in de media zijn geweest.Dachten we ons veilig in fort Europa, in Nederland, kwam de buitenwereld wel heel dichtbij in de vorm van het neerhalen van vlucht MH 17 met zoveel van onze landgenoten als slachtoffer. Je zou kunnen denken dat we, gezien de enorme populariteit van allerlei misdaadseries en detectives, op de bank voor de buis toch enorm gewend waren geraakt aan geweld en misdaad. Maar nu zij zich manifesteert in een niet aflatende stoet van kisten op vliegveld Eindhoven grijpt de angst en vrees voor de buitenwereld ons pas echt bij de strot. eerst was het misschien alleen nog de verhuftering en verruwing van de samenleving die sommigen van ons zorgen baarde, nu wordt onze angst ook nog door ‘buitenlands’ geweld gevoed. angsthaasDe vraag dringt zich op of wij in onze tijd aan meer gevaren worden blootgesteld dan onze voorouders. Ik denk dat je die vraag niet gemakkelijk met een volmondig ‘ja’ kunnen beantwoorden. Waar het volgens mij meer aan ligt is dat tegenwoordig het liefst bevrijd willen worden van alle risico’s. Nederland is het meest (over)verzekerde landje op deze aardbol. Alle toekomstige gevaren moeten worden ingecalculeerd, uitgebannen en we dienen op alles voorbereid zijn. Ziedaar de mens zonder God. Er is geen God meer in wiens handen de eigen toekomst kan worden gelegd. De huidige seculiere mens is op zoek naar zekerheid. Zekerheid ontleend aan controle en beheersing gebaseerd op wantrouwen. Een christen leeft vanuit vertrouwen, Godsvertrouwen. Gebaseerd op overgave; ook al is er in je leven tegenslag en valt alle grond onder je voeten weg, toch mag je erop vertrouwen dat er sprake is van een Macht ten goede, die jouw levenslot in handen heeft.   

Vanwege al het nieuws over de MH 17, de oorlogen in het Midden-Oosten en Irak en het ebola-virus in Afrika is het een volgende nieuws in de media een beetje ondergesneeuwd. Namelijk het nieuws dat een Australisch echtpaar een tweeling liet verwekken bij een Aziatische draagmoeder. De draagmoeder deed dat voor een financiële wederdienst. Maar wat wil het geval: het ene kind van de tweeling is ‘gezond’ terwijl het andere deel van de tweeling verstandelijk gehandicapt is. De Australiërs kozen ervoor het ‘gezonde’ kind mee te nemen en het gehandicapte kind achter te laten bij de draagmoeder. De hele wereld viel over hun gedrag, en terecht…

maar mijn punt is: hoe kan een meerderheid van de mensen deze methode van handelen afwijzen, terwijl men wel van de mogelijkheid gebruikmaakt van een medische handeling om te kijken of een baby ‘gezond’ is er  vervolgens voor kan kiezen, wanneer dit niet zo blijkt te zijn (of althans de kans op een ‘niet gezonde’ baby groot is),om de zwangerschap te laten  afbreken? Is het niet de beeldcultuur die het maakt dat wat je ziet ineens ‘levend’ wordt en dat volgens bepaalde wetenschappelijke aannames er wordt gezegd dat het afbreken in een bepaald stadium van zwangerschap niet betekent dat je een levend wezen doodt. Wat je niet werkelijk ziet is er ook niet…

what about my rights - baby