De komende tijd wil ik een aantal columns schrijven over het nieuwe boek van Brian D. McLaren A New Kind of Christianity, met als prikkelende ondertitel Ten questions that are Transforming the Faith. In deze column wil ik eerst de Amerikaanse schrijver Brian McLaren voorstellen. Volgens de achterflap en zijn website is Mclaren een auteur, spreker en voorganger (hij is geen academisch geschoold theoloog) en netwerker binnen de groep van christelijke leiders, -denkers en -activisten. Enigszins ronkend wordt op de achterflap van het boek gemeld dat McLaren door Time Magazine wordt gezien als een van de vijfentwintig belangrijkste ‘evangelical’ leiders. De term ‘evangelical’ vertaal ik nadrukkelijk niet, omdat het mijns inziens niet goed mogelijk is deze denominatie in goed Nederlands te vertalen: ‘evangelical’ is niet evangelisch maar ook niet mainstream protestant.

In het voorwoord van het boek  schrijft McLaren dat hij is opgegroeid in een conservatieve ‘evangelical’ geloofsgemeenschap en veel gewerkt heeft in protestante en katholieke kerken. Hij trouwde met een katholieke vrouw en zette een kleine, groeiende geloofsgemeenschap op. Hij verdiepte zich in een breed gamma van christelijke denominaties: van pinkstergeloof tot de oosterse orthodoxie. Hij gelooft niet dat ‘de’ kerk zijn langste tijd heeft gehad en dat zij net als aartsmoeder Sara de mensheid nog kan verbazen als ze nieuw leven zal voortbrengen. Maar zo zegt hij any mother will tell you, giving birth is no Sunday school picnic. Het zal pijn doen.

McLaren wil zich in dit boek bezig gaan houden met het onderwerp: (hoe) kunnen we komen tot een nieuw soort christendom?

Ik ga verder lezen…

Ik houd jullie op de hoogte…

Advertenties