Dirk van het podium

Oke, dan een blogje van mij gewijd aan de tovenaar van Wognum, the WognumWiz oftewel Dirk Scheringa.
Het leek wel een jongensboek: begonnen op een zolderkamertje met wat belastingformuliergefröbel en uitgegroeid tot een miljoenenbedrijf. Een voetbalclub, een schaatsploeg, drie woningen, een museum. the American dream in The Netherlands

Maar een jongensdroom die verwordt tot een shakespeariaanse tragedie.

De toch immer gewoon gebleven jongen selfmademan Dirk Scheringa, die zich liet voorstaan op, koketteerde met het dragen van ‘geitewollen-‘sokken, vond vorig jaar dat hij de regering nog een paar interessante bussinessideetjes zou kunnen geven die het land beter door het zware weer zouden kunnen loodsen.

Dirk Scheringa, de man met de trouwe hondenogen, de zachte stem, hij die zijn schapen nog zelf verzorgde, die veel van zijn medewerkers persoonlijk kende, bleek toch de wolf in schaapskleren te zijn.

Of toch niet??

Zijn nu oud-medewerkers, de fans van AZ  pleegden hun Dirk steevast de slachtofferrol toe te bedelen. Hun Dirk en zij hadden het toch altijd maar het beste voor met hun klanten, met hun ploeg (ze waren maar mooi landskampioen geworden)…

Ik ben benieuwd wat er nu nog uit de hoge hoed van de WognumWiz wordt getoverd.
Las laatst nog een berichtje over oud-neuroloog Ernst Jansen Steur uit Twente, die in opspraak raakte door verkeerde diagnoses bij patiënten. Hij zegt van zichzelf dat hij een ‘helpersyndroom’ heeft. Hij wil mensen helpen, er voor ze zijn, dag en nacht – ‘omnipresent’ zijn. Volgens mij lijkt het wel of Scheringa aan zo’n syndroom lijdt. Hij wilde iedereen helpen, ook mensen die het helemaal niet konden bekostigen. En nu mocht hij de fouten in zijn levenswerk niet herstellen. De hele wereld was tegen hem… Hij was kapotgemaakt! Hij heeft bijna niets meer. (maar natuurlijk wel het uitgekeerde dividend van aandelen van het DSB-consortium uit voorgaande jaren.) Hij moet zelfs een van zijn drie woningen verkopen om te kunnen blijven leven! Maar rug recht bij tegenwind. En als een ware sektarische mantra herhaalden zijn oud-medewerkers hetzelfde: Dirk is een gewone man, een man van het volk! Dirk is een goede man, die dit niet verdiende!!

Uhm, volgens mij had hij er al genoeg aan verdiend.

Verongelijkt kondigde Dirk Scheringa aan dat hij een boek zou gaan schrijven, een film zou gaan produceren… Ben benieuwd: over zijn leven of over zijn handelswijze? En hij zou misschien wel de politiek ingaan…

Wanneer zou de opera of de musical uitkomen: the Wiz of Wognum?

Mijn moeder heeft volgens mij altijd een gezegde paraat voor dit soort mensen:

Als niet komt tot iet, kent iet zichzelve niet.

Advertenties