september 2009


Kijk, dat zijn nou de klein lichtpuntjes in deze sombere tijden van recessie: er komt een goed Nederlands wijnjaar aan!!
Het Nederlands Dagblad bericht erover: Door het droge en zonnige weer van vooral de laatste weken belooft het een goed Nederlands wijnjaar te worden. Wijnmakers in Nederland spreken van een mooie druivenoogst met een hoog suikergehalte. Het is nu een uitzonderlijk goede oogst, omdat er zo vroeg kon worden geplukt. Het suiker- en zuurgehalte is zeer goed, zodat men gemiddeld twee weken eerder kon gaan plukken.

Ik heb mij laten vertellen dat deze relatief jonge tak van ondernemingen veel baat heeft bij de klimaatcrisis waardoor het gemiddeld iets warmer wordt in Nederland. avondmaalEn waarom ik als theoloog hierover een blog schrijf? Dat lijkt me nogal duidelijk… Wat drinken we bij het avondmaal? precies: wijn!! En nu lijkt met het een prima idee mijn kerkenraad eens voor te stellen juist Nederlandse wijn hiervoor in te kopen. Onze gemeente heeft niet voor niets  gekozen voor het jaarthema Geloven in duurzaamheid.  Zo sla je twee vliegen in een klap: je helpt de eigen economie én je verkleint de groene voetafdruk van de plaatselijke kerk. De afmeting van deze voetafdruk laat zien hoe ‘groen’ je bent: hoe kleiner de afdruk, hoe beter. En doordat je wijn koopt uit Nederland wordt het component vervoer van de wijn laag gehouden, immers de wijn komt niet meer uit Spanje of Italië.

En uhm, oké, ik  moet toegeven dat er ook nog een derde vlieg mee wordt geslagen: Hoe hoger het suikergehalte, hoe hoger het alcoholpercentage.

Advertenties

Vanmorgen werd ik opgeschrikt door een item op Radio 1. Een bezorgde moeder heeft het actiecomité Sinterklaas moet weg opgericht. Ik was even in de veronderstelling dat het weer eens een aflevering was in de jaarlijks terugkerende soap die draait om het idee dat Sint Nicolaas (zoals mijn vader mij altijd leerde te zeggen, want Sinterklaas is een verklede vent, Sint Nicolaas dat is de kindervriend) een racistisch getint feest is; dat er een zwarte Klaas moet komen met witte Pieten et cetera, et cetera. Maar gelukkig, zo verzekerde de oprichtster van het actiecomité snel, daar draaide het niet. Nee, het gaat om het feit dat er ook een moment moet komen waarop kinderen afscheid kunnen nemen van de Sint. Want hij komt dan wel aan, maar hij gaat nooit meer weg, dat snapt een aantal kinderen niet, zo beweert de bezorgde moeder. Volgens de moeder moet er dus een heel duidelijk afscheid komen van de goedheiligman.  Kinderen snappen het bijvoorbeeld ook niet dat er heel vroeg in het jaar, maar zeker al vanaf september – en ik begreep dat daar ook al wat om te doen was in de supermarkten – pepernoten, of zo u wilt kruidnoten (en volgens de connaisseur maakt dat een heel verschil) door de verschillende grootgrutters worden aangeboden. ‘Kijk mam, hij is nooit weg geweest!!’. Ik raad de bezorgde moeder aan om eens te kijken naar andere feesten: wordt de kerstman weer opgehaald door haar uitvinder een bekend colamerk? Verdwijnt de paashaas als smeltende chocolade na bewezen diensten? Volgens mij gebeurt dat niet…

Ik denk dat het in deze rationele wereld waarin alles toch steeds maar weer verklaard moet worden allemaal draait om een centraal begrip dat voor veel mensen minder inhoud heeft: GELOVEN

Geloven is een zeker weten dat iets wat je niet kunt waarnemen toch echt zeker is gebeurd.

Dus wat mij betreft wens ik een ieder nu alvast met Fokke & Sukke:

Vrolijk Klazen!!!

Eigenlijk zou dit een heel optimistisch blog kunnen worden. In deze tijd van de enorme recessie proberen juist kerkgangers de economie draaiende te houden door te blijven of juist meer te shoppen: als christen heb je natuurlijk altijd iets over voor je medemens… En door meer te gaan shoppen kunnen we de middenstand – groot en klein-  in stand houden en een fikse financiële injectie geven… Kerkgangers, christenen zijn het tenslotte gewend om iets over te hebben voor de ander, is het niet als bijdrage in de collecte, dan toch wel door zaken te kopen bij de middenstand die het echt wel zwaar heeft in deze tijden van crisis. Zo’n oude kerk staat toch niet voor niets midden in het stadscentrum (met winkels), toch…?

Maar helaas voor de middenstand, zo’n positief blog wordt het niet. Het gaat hier niet over het feit dat kerkgangers hun geld meer en meer gunnen aan het overeind houden van de neringdoenden.  kerkgangerHet gaat hier om het feit dat dat meer en meer kerkgangers – volgens sommige personen althans – naast hun eigen kerkgemeenschap vaak ook hun oor te luister leggen bij andere gemeenschappen. Je zou kunnen zeggen dat klantenbinding niet alleen in het dagelijkse leven steeds minder opgeld doet, maar dat die binding in het kerkelijk bedrijf ook onder druk staat.  Zo van ‘even kijken of het gras bij de buurman groener is’.

Eerlijk gezegd weet ik eigenlijk nooit zo goed hoe ik met dit soort berichten om moet gaan. Er zijn mensen die over dit ‘kerkshoppen’ zeggen dat het er nu eenmaal bij hoort: mensen willen zich nu eenmaal niet meer onvoorwaardelijk binden aan een instituut. Misschien ben ik te idealistisch in dezen. Ik denk dat je als kerk jouw leden zo goed mogelijk dient te bedienen en niet er voetstoots van uit moet gaan dat het toch normaal is dat mensen zich niet meer voor langere tijd willen binden aan één club of vereniging. Het moet toch mogelijk zijn om kerkgangers dusdanig uit te dagen dat ze terug willen komen. Want ik denk dat het het voor de kerk helemaal niet zo positief is dat kerkgangers regelmatig ‘shoppen’. Zou dit uiteindelijk niet kunnen leiden dat mensen op een gegeven moment geen lid meer willen blijven van één kerkgemeenschap en dus zondag aan zondag op zoek naar wat hun op dat moment het beste past? Waar blijft dan de fundamentele betekenis van religie: verbondenheid. Waar blijft de verbondenheid aan één specifieke gemeenschap?

Kerkgangers, het zijn net mensen…

Met het gegeven ‘shoppen’ moeten we als kerk leven, maar we mogen er ons niet bij neer leggen.

De hype van de zomer gaat nog even door: het Mexicaanse griepvirus. Tijdens de zomer buitelden de actualiteitenrubrieken al over elkaar heen met allerlei onheils- en doemscenario’s: een groot deel van Nederland zou uitgeschakeld in bed komen te liggen, we moesten vrezen voor het verlies van een goede dienstverlening, het openbaar vervoer zou plat kunnen komen te liggen, winkels zouden niet meer worden bevoorraad et cetera. Als ware griepprofeten  orakelden de virologen Roel Countinho en Ab Osterhaus met zijn eeuwige giletjes-combinatie er lustig op los: panedemielevels werden opgeschaald, risico’s werden geanalyseerd en geïnterpreteerd. Nee, de zomer zou relatief gunstig verlopen, het griepvirus zou pas zijn kop opsteken in de herfst, het najaar. GriepVeel mensen vonden dat de nationale overheid te weinig deed om de mensen voor te lichten over de griep. Op tv verschenen onsmakelijke filmpjes van de Britse overheid die de bevolking van het Verenigd Koninkrijk moest waarschuwen voor de Mexicaanse griep. Groot-Brittannië is het Europese land waar de griep tot op dit moment de meeste slachtoffers maakte.

Maar gelukkig, de Nederlandse overheid is nu ook begonnen met haar voorlichting over de Mexicaanse griep en hoe de mensen zich het best kunnen wapenen tegen besmetting. Met de actie ‘grip op griep’ wordt gans Nederland ingelicht. Om voor mij nog wat dichter bij huis te blijven: ook de Protestantse Kerk in Nederland heeft voorlichting gegeven over de griep en hoe haar leden er het beste mee om moeten gaan. De wijn bij het Avondmaal, zo wordt aanbevolen, kan beter in afzonderlijke kleine bekertjes worden geconsumeerd. Als aanstaand predikant heb ik helaas nog geen adviezen gelezen over bijvoorbeeld het handenschudden bij de uitgang. Moeten we nu na elke geschudde hand gezamenlijk de handen reinigen met desinfecterende gel? Dat zal dan ook weer een sociaal evenement worden. En de pastorale gesprekken… met mondkapjes? Misschien is het oplossing om de biechtstoel uit mijn eerdere blog in te voeren: een mooi stuk kunststof tussen de mensen, waardoor we elkaar nog wel zien maar geen problemen ondervinden met allerlei besmettingsmogelijkheden. Misschien een idee om stilzwijgend de biecht weer in te voeren in het protestantisme?

Maar niet alleen het sociale aspect tijdens de zondagse kerkgang zou kunnen lijden onder de Mexicaanse griep. Ook de dagelijkse werkvloer zou er een tik van mee kunnen krijgen: ik las laatst dat het onbedacht aannemen van een kopje koffie van een behulpzame collega zelfs al een risicofactor kan zijn. Het vriendelijke kopje koffie kan zo een besmettingshaard van jewelste blijken te zijn.  Want o wee, heef de collega misschien nagelaten zijn handen te wassen, heeft hij per ongeluk geniest over de kop koffie. En wie weet, was degene die de automaat vulde besmet met het griepvirus?

Toch maar weer even terug naar mijn eigen beroepsgroep: predikanten en voorgangers in diensten. Uit de media begrijp ik dat vooral de medeklinkers b, c, d, p, t en s leveren besmettingsgevaar op. Ik denk dat in de komende periode maar zover mogelijk bij de mensen weg moet gaan staan. Alleen een grove telling van de bewuste letters in votum en groet leverden al zorgwekkende aantallen op van de bewuste letters. Het wordt een hele kunst om een preek te schrijven en de bewuste letters zo veel mogelijk te mijden. Maar het is natuurlijk ook een uitdaging!!

Het laatste nieuws over de Mexicaanse griep is dat de griep momenteel een betrekkelijke milde griep lijkt te worden, een algehele inenting van de Nederlandse bevolking is misschien van de baan en de grote doses Tamiflu kunnen misschien worden afbesteld.

Maar gelukkig: we hebben de Q-koorts nog…

Ach ja, ze zijn er weer, de weinig verdraagzame, fanatieke atheïsten…

Het Britse humanistenverbond BHA heeft toeristenbureaus opgeroepen een christelijke dierentuin in het Engelse Wraxall te boycotten. Dat meldde de Britse krant The Telegraph donderdag. De seculiere organisatie is boos omdat Noah’s Ark Zoo, in de buurt van Bristol, vraagtekens zet bij de evolutieleer. Daardoor zou de dierentuin jaarlijks tienduizenden bezoekers ‘misleiden’. De eigenaren van de dierentuin, Anthony en Christina Bush, zeggen dat ze geen geheim van hun geloof willen maken. Wel hebben ze een ‘iets andere’ visie op de schepping dan traditionele creationisten. Het leven zou zijn ontstaan zowel door God als door evolutie. Op de website van Noah’s Ark Zoo is onder meer te lezen dat het darwinisme onjuist is. De ark van NoachDe dierentuin zegt ook het debat tussen creationisme en evolutionisme te willen bevorderen.

Het blijft toch merkwaardig. Mensen die de evolutieleer maar enigszins ter discussie willen stellen worden door een bepaald deel van de fanatieke aanhangers van die leer verketterd. Want men zou ‘wetenschappelijke feiten’ ontkennen. Wanneer je het geloof aanhangt dat God de wereld heeft geschapen dan ben je toch behoorlijk kierewiet.

Waarom toch deze angst? Zou het komen omdat het evolutionisme niet zo ‘wetenschappelijk waterdicht’ is?