Nadenken over sterfelijkheid en de kwaliteit van het leven. Dat is de boodschap Nijmeegse studentenpastoor John Hacking nastreeft met een zelfgegraven graf in de tuin van de studentenkerk in de Waalstad. Dat is wat de studenten kunnen vanaf half september vanuit het open graf het leven en de dood overpeinzen. Vandaar de Latijnse spreuk als titel van mijn blog van vandaag: vandaag ik, morgen gij.

Laten we eerlijk zijn, het is zeker geen populair onderwerp om over te spreken. Liever willen we de dood, de eindigheid van de mens even uitstellen, niet onder ogen zien. GrafmonumentVanuit die optiek wordt de jeugdigheid geïdealiseerd, het verval van krachten en lichaam dient zo veel mogelijk worden ontkend en uitgesteld, misschien zelfs vertraagd. Daarom worden ons vanuit de cosmetische industrie allerlei smeerseltjes en middeltjes aangeboden om de vergankelijkheid van het lichaam zoveel mogelijk te verdoezelen, te ontkennen. En als het dan niet lukt met smeerseltjes, dan zetten we toch het mes in ons lichaam? Maar als de vergankelijkheid ons dan toch inhaalt dan kunnen we onze nabestaanden toch nog een leuk afscheid geven? Mensen kunnen dan sinds kort speciale komieken inhuren om de begrafenis een beetje op te leuken. Onder de titel ‘De laatste lach’ gaan twee acteurs de boer op met hun ‘humor’. Nabestaanden kunnen het duo inhuren voor bijvoorbeeld een persoonlijke sketch over de overledenen. ‘Een begraafplaats is de enige plaats waar nog geen humor wordt gebruikt, dus misschien is het wel het gat in de markt’, zeggen de Belgische acteurs tegen het Nieuwsblad.

Ja hoor, zelfs op de ‘laatste gang’ hoeven we onze nabestaanden niet op te zadelen met hun authentieke gevoelens. Laten we onze gevoelens maar weglachen. Persoonlijk was ik kortgeleden erg geraakt met de benaming van de uitvaartdienst van de slachtoffers van het Kampense drama. Men noemde het een ‘opstandingsdienst’. Ik vind dat een prachtig mooie getuigenis: het christelijk geloof in de opstanding. Weten dat het leven niet ophoudt bij het graf, maar dat er een leven is na dit leven.

Hodi mihi, cras tibi, vandaag ik, morgen gij…  nadenken over je sterfelijkheid, maar met het vertrouwen in, het uitzicht op een eeuwig leven.

Advertenties