Brandend Zand

Laat ik mij eerst eens voorstellen aan de bezoeker: Ik ben Frits Slothouber,  geboren in 1967 en sinds 1992 getrouwd met Maaike. Na heel wat omwegen ben ik in augustus 2008 afgestudeerd als theoloog en ethicus aan de Protestantse Theologische Universiteit vestiging Kampen. Sindsdien ben ik actief op zoek naar een gemeente binnen de Protestantse Kerk in Nederland om daar als predikant te worden bevestigd.

Maar momenteel dus even zonder vast werk en houd ik mij bezig met lezen. Ja, dat is grote passie van mij: lezen en het verzamelen van boeken. Interessegebieden: natuurlijk theologie en ethiek, maar ook oude en nieuwe geschiedenis en filosofie. Ik hoop over deze en andere zaken die mij bezighouden de komende tijd te gaan schrijven.

De header van de pagina is een foto van een kloostergang in het Cisterciënzerklooster te Le Thoronet in Frankrijk dat ik tijdens een vakantie in 2004 heb bezocht. Soms verlang ik wel eens naar die rust en mogelijkheden tot bezinning die zo’n klooster me zou kunnen bieden. Maar ja, de werkelijkheid is anders. Wie weet dat dit blog me de mogelijkheid geeft voor mijzelf eens een aantal dingen op te schrijven, te overdenken en misschien met anderen te delen. De tekst onder het kopje is een vers uit Handelingen 17. Het is een zin uit de rede van Paulus voor de inwoners van Athene op de Areopagus. Hij vertelt hen over de christelijke God. Op een gegeven moment zegt hij dan:  ‘Het was Gods bedoeling dat ze hem zouden zoeken en hem al tastend zouden kunnen vinden, aangezien hij van niemand van ons ver weg is’. En dan volgt de zinsnede die in de header staat. Uit de zin spreekt voor mij iets van de dynamiek, van de vrijheid die God ons geeft om als mens hem te zoeken. En meteen ook de geruststelling: hij is niet ver weg, we mogen tastend naar hem op zoek gaan in ons leven; want: in hem leven wij, bewegen wij en zijn wij! Een verder statement heb ik hier uitgewerkt

Brandend Zand… veel mensen zullen nu misschien de link leggen met dat liedje van, ik meen, Anneke Grönloh maar dat is niet mijn bedoeling. Bij zand, en dan vooral brandend zand moet ik denken aan die onbezorgde familievakantie’s in Schoorl. Als klein jochie met emmertje en schepje over het brandend zand. Maar ook aan zand waarmee gebouwd kan worden. Zand, wat kan branden in je schoen, hoe klein zo’n enkel korreltje ook kan zijn, zand wat kan schuren en polijsten, schoonmaken, ontdekken en wat al niet meer. Maar ook zand wat het begin kan zijn van een parel. Al deze gedachtes probeer ik in mijn blog verder uit te werken. En wat mij betreft hoop ik met de lezers in discussie te gaan.

Werk aan de winkel dus!!